13.
चोख्यासाठी देवे बहु नवल केले । तयाचे खादले भात दही ॥१॥
म्हणोनी ब्राम्हणे बांधविला चोखा । सोडविले देखा तुम्ही त्यासी ॥२॥
तयाचिया मागे आमुचा सांभाळ । कैसा तू दयाळ करितोसी ॥३॥
कर्ममेळा म्हणे पंढरीरायाते । आता आहे आमुते कोण सांगा ॥४॥