1730.
आडलिया कोंवसा अनाथा कैवारी | ब्रीद चराचरी वर्णिताती ॥१॥
येई वा श्रीहरी तू आमचा कैवारी | सुदर्शन करी येई शीघ्र ॥२॥
गजेंद्राकारणे कळवळा अगाध | जगी तुझे ब्रीद तैसा येई ॥३॥
सुदामा ब्राह्मण अनाथ दुर्बळ | तेथे तू केवळ अवतरलासी ॥४॥
ध्रुवासी स्थापिले उपमन्याकारणे | क्षीरसागर देणे तैसा येई ॥५॥
अंबऋषीसाठी सोशी गर्भवास | दुर्वासा कासावीस तैसा येई ॥६॥
विदुरासी भक्तपण तू उद्धवासी जवळी | अर्जुना सर्वकाळी तैसा येई ॥७॥
गोपाळा यशोदा नंदासी खेळसी | गायी रानी चारिसी तैसा येई ॥८॥
नामा म्हणे मागेन सदा अभयकर | प्रेमाचा उदार तसा येई ॥९॥