3379.
मात कळो सरे पत्नीपुत्रा वेगे । पातलीसे दोघे रायापाशी ॥१॥
गोंवियला राजा दिसे वेडा झाला । रानी बोले तिला माग काई ॥२॥
येरी म्हणे शीर तुझिया पुत्राचे । आपुलिये वाचे राये दिले ॥३॥
एका जनार्दनी मोहिनीचा शब्द । ऎकोनी धर्मांगद काय बोले ॥४॥