328.
ऐशा धाल्या ऋषिपंक्ती । ढेकर आनंदाचे देती ॥1॥
तृप्ति बाणली सर्वासी । तरी आवड अन्नापाशी ॥2॥
उठले हात प्रक्षाळुनी । विडे घेतले सर्वानी ॥3॥
न बैसवे सुखासनी । अवघे प्रवर्तले शयनी ॥4॥
ते देखोनि निद्रिस्थ । साही जणे झाली गुप्त ॥5॥
माया निर्मियेली जैसी । आता गुप्त झाली तैसी ॥6॥
कोणा न कळे याची करणी । म्हणे नामयाची जनी ॥7॥