1868.
मुळीच निर्विकार ब्रह्मा ते निश्चळ । त्यामाजीं चंचळ अहंस्फूर्ति ॥१॥
तेचि ज्ञप्तीकळा चिन्मात्र स्वरुप । तो हरी संकल्प पुरातन ॥२॥
संकल्पी कल्पेन तेचि मूळ प्रकृती । जन्म अव्यक्त ती माया पोटी ॥३॥
तेथोनी हिरण्यगर्भ ते जन्मले । तया पोटा आले विराट पै ॥४॥
गुणभूत देह होतो माये पोटी । तत्त्वज्ञान पाठी विस्तारले ॥५॥
स्थळा पासोनियां मुळाकडे जावे । सर्वसाक्षी व्हावे स्वयंब्रह्मा ॥६॥
सदगुरुचा तो पै जालिया प्रसाद । एकाजनार्दनी बोध ठरावे तो ॥७॥