201.
गोकुळ वासीजना श्रीकृष्णाचा संदेश

अंतरयामी जाणे सर्वोचा जो साक्षी । रडताती पक्षी मजसाठी ॥१॥
पाहूनिया प्रेमा भुलला गोविंद । रडतसे मंदमंद तेव्हा ॥२॥
उच्चारिता नामे तारताती पापी । न विसरती गोपी कांही केल्या ॥३॥
विश्वाचा जो आत्मा शोक तया नाही । भुल-लासे तोहि भक्तीप्रेमे ॥४॥
चिंतेमे व्यापिला तेव्हा ऋषिकेशी । पाठवू कोणासी गोकुळांत ॥५॥
तयेवेळी पुढे देखिले उद्धवा । बाहा-तसे तेव्हा तयालागी ॥६॥
नामा ह्मणे आता करील एकांत । सावधान चित्त अवधारा ॥७॥