1804.
अवघा संसार सुखाचा करीन | अवध्या भावे धरीन विठ्ठल एक ॥१॥
अवघा शिणभाग हिरोन घेईन | अवघेंचि तोडिन मायाजळ ॥२॥
अवघा जिवलग हाचि पै होईल | अवघा घेईल भार माथा ॥३॥
अवघा त्रिविधताप क्षणे मावळेल | अवघा चालविल योगक्षेम ॥४॥
अवष्या संसाराचे बेसणे मोडील अवघेंचि तोडील मायाजळ ॥५॥
नाम्या म्हणे अवधी सांडी मिथ्या भ्रांति | विठ्ठलेंविण विश्रांती नाही कोठे ॥६॥