2194.
केला नमस्कार मातेला उठोनी । निघाला तेथुनी लागवेगे ॥१॥
वनी बैसोनिया धरोनी विश्वास । आळवावा ईश ऐसे चित्ती ॥२॥
हाक मारीत मागे माउली चालली । तियेसवे बोली करीना ते ॥३॥
एकाकी तो नीट चालीला त्वरेने । पाहोंनिया जन स्तब्ध झाले ॥४॥
बोलविता कांही बोलेना कोणासी । अघोर स्थळासी प्रवेशला ॥५॥
मातेसी ठाउके तयाचे अंतर । म्हणोनी ते स्थिर झाली ठाई ॥६॥
नामा म्हणे पूर्व पुण्याचिया बळे । मन त्याचे झाले स्थीर तेथे ॥७॥