3309.
बैसता निश्चळ । मन करी तळमळ ॥१॥
ध्यान धारण ते विधी । मने न पावेचि सिद्धि ॥२॥
जप तप अनुष्ठान । अवघे मनेंची मळीन ॥३॥
दया शांती क्षमा । मने न येती समा ॥४॥
ऐशा मना काय करावे । कोठे निवांत बैसावें ॥५॥
एका जनार्दनी शरण । मन धांवे सहजपणें ॥६॥