43.
कपाळी कपाळ लावी चुंबी रडे । आक्रंदोनी पडे पृथ्वीवरी ॥१॥
आवडीचे चिन्ह सांगवेना वाचे । जाणावे जयांचे त्यांचे त्यांनी ॥२॥
मानेवरी मान टाकूनि राहिली । वाचाही खुंटली बोलवेना ॥३॥
आह्मी तुजविण ने राहू क्षणभरी । उदास न करी चित्त आता ॥४॥
नामा ह्मणे मृगजन्म त्यांचा खरा । लक्षिता विचारा ज्ञानी बहू ॥५॥