976.
श्रीज्ञानेश्वरसमाधीमहिमा

ज्ञानदेवो म्हणे विठ्ठलासी | समाधान तूंचि होसी |परि समाधी हे तुजपासी | घेईन देवा ॥१॥
नलगे मज मुक्ति | नलगे मज मुक्ति |तुझा चरणी आर्ती | थोर आथी ॥२॥
विठोजी म्हणे ज्ञानदेवा | ज्ञानसागरा अनुभवा |वचनेंचि विसावा | जाला मज ॥३॥
ऐके ज्ञानचक्रवर्ती | तू तव ज्ञानाचीच मूर्ती | परि पुससी जे आर्ती | ते कळली मज ॥४॥
येक येक अनुभव क्रुपा | पद पदांतरे केला सोपा |परि यांत माझिया क्रुपा | सकळही वोळली ॥५॥
ज्ञानदेवे चरणी मिठी | मनेसी पडली एके गांठी |द्रुश्याद्रुश्य जाली एक द्रुष्टी | प्रत्यक्ष भेटविलेंसी ॥६॥
कर ठेऊनी कुरवाळी | सर्वांग न्याहार न्याहळी |म्हणे तुवा घेतली जे आळी | ते सिद्धिते पावेल ॥७॥
नामा उभा असे सन्मुख | ऐकता थोर खेद दुःख |म्हणे ज्ञानांजन महासुख | समाधि घेतसे ॥८॥