2.
अवधे सुखाचे सांगाती । दुःख होता पळती आपोआप ॥१॥
भार्या पुत्र भगिनी माता आणि पिता । हे अवघे सर्वथा सुखाचेचि ॥२॥
इष्ट आणि मित्र स्वजन सोयरे । सुखाचे निधरि आप्तवर्ग ॥३॥
अंतकाळी कोणी नये बरोबरी । म्हणतसे महारी चोखियाची ॥४॥