293.
अरे अरे कान्ह्या वेल्हाळा | तू रे बरविया गोपाळा |तुज देखियले डोळा | रे धनुवा हुंबरती ॥१॥
माते दे वो शिदोरी | ऐसे म्हणतसे मुरारी |मी जाईन वो दुरी | धेनु चारावया लागी ॥२॥
आले वेले चिले मेके | सुरण मिरगोडी पै तिखे |दह्या वाचोनि नव्हे निके | शिदोरी ताके कालवू ॥३॥
वडजा वाकुडा पेंदा सुदामा | हेचि पातिकर आम्हा |तेथे विष्णुदास नामा | उच्छिष्ट शिते वेचितसे ॥४॥