2909.
येती नरदेहा गमाविती आयुष्य । प्रथम बाळदशेस । भोगिताती ॥१॥
वाचा नाही तया रडे आक्रंदोनी । जननीं तो स्तंनीं लावी बळे ॥२॥
क्षुधा लागलीया औषध पाजिती । उदर दुखतां देती स्तन बळे ॥३॥
संपता द्वादशा जालासे शहाणा । करुनी अंगना वेगी देती ॥४॥
विषयाचे बळे मातलासे सर्व । सदा धुस् दर्प अंगी वसे ॥५॥
सरलीया तारुण्य आला वृद्ध दशे । भोगितसे क्लेश नाना व्याधी ॥६॥
रामनाम वाचे सदा आठवणी नाही । धन दारा पुत्र पाही माझे माझे ॥७॥
शेवटील घडी परिपुर्ण भरली । माती जड झाली पापिष्ठाची ॥८॥
येउनी यमदूत नेताती बांधुन । नानापरी ताडन करिताती ॥९॥
यातना ती सर्व भोगुनी ढकलिती । पुनरपि येती गर्भवासा ॥१०॥
चौर्‍यांयशी लक्षा योनी फिरतां फिरतां । एका जनार्दनी तत्त्वता नरदेह ॥११॥