2908.
शत वर्षाचा कउल घेउनी । आलासी योनी नरदेहा ॥१॥
गर्भ जठरी सोहं सोहम् । जन्मतांची म्हणसी कोहं कोहम् ॥२॥
ऐसा ठकरा पापिष्ठा । पुढे कारिसी विषयचेष्टा ॥३॥
बाल तारूण्य गेले । पुढे वृद्धाप्य वयही आले ॥४॥
नाहे घडले कीर्तन । तो पुढे आले मरण ॥५॥
घेउनी जाती यमदुत । कुंभपाकीं तुज घालीत ॥६॥
नाना यातना ते करती । अग्निस्तंभा भेटविती ॥७॥
तेथे कोण सोडी तुज । आता म्हणसी माझे माझे ॥८॥
ऐसा भुलला गव्हार । भोगी चौर्‍यांशीचा फेर ॥९॥
फेरे फिरूनी नरदेहीं आला । एका जनार्दनी वाया गेला ॥१०॥