80.
देश वेष नव्हे माझा सहज फिरत आलो । करू सत्ता कवणावरी कोठे स्थिर राहीलो ।
पाय डोळे ह्मणता माझे तींही कैसा मोकलिलो । परदेशी नाही कोणी अंध पांगुळ जालो ॥१॥
आता माझी करी चिंता दान देई भगवंता । पाठी पोटी नाही कोणी निरवी सज्जन संता ॥धृ॥
चालता वाट पुढे भय वाटते चित्ती । बहुत जन गेली नाही आली मागुती ।
न देखे काय जाले कान तरी ऐकती । बैसलो संधिभागी तुज धरूनि चित्ती ॥२॥
भाकितो करुणा गा जैसा सांडिला ठाव । न भरे पोट कधी नाही निश्चळ पाव ।
हिंडता भागलो गा लक्ष चौऱ्यांसी गांव । धरूनि राहिलो गा हा चि वसता ठाव ॥३॥
भरवसा काय आता कोण आणि अवचिता । तैसीच जाली किर्ती तया मज बहुता ।
म्हणऊनि मारी हाका सोयी पावे पुण्यवंता । लागली भूक थोरी तूंचि कृपाळू दाता ॥४॥
संचित सांडवले कांही होते जवळी । वित्त गोत पुत माया तुटली हे लागावळी ।
निष्काम जालो देवा । होते माझे कपाळी । तुका म्हणे तू चि आता माझा सर्वस्वे बळी ॥५॥