120.
गड्यांनो राजा की रे झाला । कृष्ण सिंहासनी बैसला ॥धृ॥
पांवा मोहरी घोंगडी । आम्ही खेळू यमुने थडी ।
नाचा पाऊला देहुडी । कृष्ण आमुचा की रे गडी ॥२॥
खेळू हुतुतू हुंबरी । थडक हाणो टिरीवरी ।
आता चालिला दळभारी । आमुचा यशोदेचा हरी ॥३॥
कुस्ती खेळता कासाविसी । शेंबुड खरकटे नाकाशी ।
कडे घेऊ सावकाशी । आता बहु भितो यासी ॥४॥
आम्ही तुम्ही सवे जाऊ । गाई वळावया जाऊ ।
त्याचे मानेत बुक्या देऊ । जवळी जावयासी भिऊ ॥५॥
नामा म्हणे चला जाऊ । हात जोडूनी उभे राहू ।
पाया पडून मागून घेऊ । जनी वनी तोचि कृष्णची ध्याऊ ॥६॥