465.
वांझेच्या पुत्रासी नपुंसककन्या ।
दिधली त्यांच्या लग्ना चला जाऊ ॥१॥
तैसी जाण माया सत्य ना असत्य ।
तिचे ते शाश्वत केवी बापा ॥२॥
मृगजळे जेवी तृषा बोळविली ।
जीवे मेल्या भरली तरळ तैसी ॥३॥
बहेणि म्हणे मिथ्या म्हणो नेदी कदा ।
सत्य याचि शब्दा स्तब्ध ठेले ॥४॥