3011.
करू करू म्हणता गेले वायांविण संसार तो शीण केला वेगी ॥१॥
अधमा न कळे अधमा न कळे । झांकोनियां डोळे घाणा नेतीं ॥२॥
यमदूत नेती तयांसी तांतडी । मारिती वरी कोडी यमदंडें ॥३॥
एका जनार्दनी चुकवी या यातना । संतांच्या चरणा शरण रिघे ॥४॥