166.
माया माहोजाळे गुंतलोसे बळे । यांतोनी वेगळे करी गा देवा ॥१॥
न कळेचि स्वार्थ अथवा परमार्थ बुडालोंसे निश्रांत याचमाजी ॥२॥
न घडे देवार्चन संतोंचे पूजन । मन समाधान कधी नव्हें॥ ॥३॥
नसतेचि छंद लागती अंगासी । तेणे कासावीस जीव होय ॥४॥
चोखा म्हणे याही चोरे नागविलो । माझा मीचि झालो शत्रु देवा ॥५॥