9.
अबदुलखानाची भोवली ताहार । महापाषाण फोडिले खेचर ।
भक्त डळमळिल थोर । रामकृष्ण बाहारी । तुझी वासना तुजचि वरी ।
अभक्तासी कस्टि करी । भक्त रक्षुनी नानापरी गा ॥
भक्तीभाव जयाचा निर्धार । जिवे प्राणासी जे उदार । तेच उरती पैल पार गा ॥
सुध भाव जयाचा मनी । त्यासी मारिता नाही बा कोन्ही । बळकट आहे तयाचा घणी गा ॥
लोक म्हणती आब्दुलाखान । परि करिता नारायेण । कोण्ही न कळे तयाची खुण ॥
ऐसे बहुत भेडसाविती नेणो पळाले हे किती । परि लिहिले न चुके अंती गा ॥
असं भैतृत्व बहुत बोले जन । बोधल्याचे दृढ मन त्यांने उंची लाविले निशान गा ॥