590.
फुगडी फू । घडी हो ।
न होसी उघडी ।
तर मग धगडी तू॥धृ॥ भूमिवरी झाडी ।
अंतरीचा कामक्रोध काढी ।
सांडी माया ओढी ।
मग होय भावा गडी ॥१॥
या वासनेचे ओचे ।
खोवी आधी साचे ।
निरोध इंद्रियांते ।
मग हरिरंगी नाचे ॥२॥
दोही पदावरी ।
एक भाव करी ।
अशिपदीवरी ।
मग तूच पाहे हरी ॥३॥
बद्ध सबळ भुजा ।
आधी सारी ओजा ।
जाण निजगुजा ।
मग फुगडी घाली ओजा ॥४॥
दृश्य भाव सांडी ।
एक भाव जोडी ।
प्रेमे घाली फुगडी ।
स्वानंदाची गोडी ॥५॥
ऐसी बहिणी फुगडी घाली ।
अवघ्या आणिल्या हारी ।
पांगविल्या पोरी ।
न येती बरोबरी ॥६॥