16.
भोगाची नव्हाळी न सुटे कोणे काळी । वासना वोंगळी तेचि करी ॥१॥
वासनेचि थोरी सांगवेना कांही । न सुटिजे कांही कोण्या काळी ॥२॥
तारुण्याच्या भरे आवडी स्त्रियेची । वृद्धपण तेचि पुढे होय ॥३॥
ह्मणतसे पोरे वांचतील कैसी । हाचि अह-निंशी ध्यास करी ॥४॥
मेलियाही पुढे तेचि उभे राहे । जन्मोजन्मी पाहे लागलेसे ॥५॥
मृगाचिया ध्यासे भरता मृगपण । जन्मल्यावां-चून सोडीनाते ॥६॥
नामा ह्मणे जया जैसी जे वासना । जन्मकर्मे जाणी जैसी होती ॥७॥