289.
बागुल

पहिला बागुल तो ऐसा | त्याचे नाव म्हणती मासा |शंखासुर बधिला कैसा | चारी वेद आणिले ॥१॥
कृष्णा राहे रे उगला | नाही तर सांगेन त्या बागुला |घुसळणाशी उशीर जाला | रवी सोड गोविंदा ॥धृ.॥
दुसरा बागुल बोलती | नाम कासव म्हणती |जेणे सृष्टी धरिली पृष्ठी | पाय पोटी सुदले ॥कृष्णा. २॥
तिसरा बागुल बोलती | नाम वराह म्हणती |जेणे दाढे धरिली क्षिती | दैत्य थोर मारिले ॥कृष्णा. ३॥
चवथा बागुल नरहरी | थोर खांबात गुरगुरी |दैत्य वधोनि मांडीवरी | भक्त प्रल्हाद रक्षिला ॥कृष्णा. ४॥
पाचवा बागुल ब्रह्मचारी | उभा असे बळीचे द्वारी |भिक्षा त्रिपांड धरित्री | बळीचे द्वार रक्षिले ॥कृष्णा. ५॥
सहावा बागुल बोलती | नाम परशुराम म्हणती |ज्याने वधिले माते प्रती | पितृप्रेम मानुनी ॥कृष्णा. ६॥
सातवा बागुल सत्वाचा | राम म्हणती दशरथाचा |रावण वधोनि दशमुखाचा | जानकीसी आणिले ॥कृष्णा. ७॥
आठवा बागुल बोलती | गोकुळी थोर आहे ख्याती |त्याने वधिले कंसाप्रति | देव सुखी केले ॥कृष्णा. ८॥
नववा बागुल बोलती | नाव बौद्ध म्हणती |कोणा न कळे त्याची गती | बौद्ध रूपे राहिला ॥कृष्णा. ९॥
होता कलंकीचा रथू | वेगी येई बा धावतु |नामा म्हणे पंढरीनाथु | बागुल तू जालासी ॥कृष्णा. १०॥