मती लागो संतसंरणीं ।
1768.
मती लागो संतसंरणीं । तेथे उन्मनी साधती ॥१॥
तुच्छ वाटे स्वर्ग लोक । जैसा रंक इंद्रासी ॥२॥
आधार तो जैसा फळे । किरण उजाळे देखता ॥३॥
एका जनार्दन शरण । मनचि जाले कृष्णार्पण ॥४॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →