282.
न मागो काही तुम्हा धन वित्त संपत्ती ।
सोसुनी विपत्ती नाम गाऊ आवडी ॥१॥
न घेऊनिया भार जाणीव शहाणीव माथा ।
करु तुमची कथा नित्यकाळ आवडी ॥२॥
वसउनि संतसमुदाय भोवते ।
गाऊ नाचूं प्रेमे आठवुनि तुम्हाते ॥३॥
निळा म्हणे ऐशापरी सारुं आयुष्य ।
करुनिया दास्य राहो तुमचे चिंतनी ॥४॥