1245.
नको आणिकांच्या पडुं हावभरी । वांयां रानभरी का रे रहाशीं ॥१॥
चुकवी पतन उच्चारी तुं नाम । आणिक नको धाम यापरतें ॥२॥
वेगळें वेगळे चहू वाचांपरतें आहे । साहांचे ते पाहे न चले कांही ॥३॥
अठरांची मती कुंठीत राहिली । एका जनार्दनी माऊली विठ्ठल देखा ॥४॥