1787.
माय मेली पोरटे लहान | कवाड धरून उभे ठेले ॥१॥
नेणते बापुडे दारवंटा धरी | शेखी आस करी भितरील ॥२॥
राउळी म्हणती कैचे हे भणंग | जंव तंव अंग चुकावीत ॥३॥
जाति नाही त्यासि कायसी पंगती | म्हणोनी एकांती बैसविले ॥४॥
सातादारवंठा बाहेर टाकी पूजा | तेथे बन्या वोजा बैसविले ॥५॥
देव म्हणे नाम्या पोशीन मी तूते | नामामृतशिते देऊनिया ॥६॥