230.
बांधोनिया हात गयावळ (गयाळ) मारिती ॥ दंड ते करिती मोक्षासाठी ॥1॥
गेले ते पितर मोक्षालागी तुझे । आता देंई माझे दक्षिणेसी ॥2॥
बापुडे केंश बोडिती मिशीदाढी । मग दक्षणा हिरडी खातसे हे ॥3॥
फाय काय सांगो मेल्याविण मुक्ती । नाही ते वांछिती स्वप्न सुख ॥4॥
अनंत जन्म मृत्यु होता जैसे दुःख । त्याहूनि अशेष आहे तेथे ॥5॥
भांबावले जन धावे आटाआटी । सोडूनिया कोटि अनंत पद ॥6॥
नलगे गाळावे नलगे तळावे । नलगे मरावे मुक्तीसाठी ॥7॥
मुक्ति लागे पाया जाऊनिया पाहे । जीव जाता देह जनी नाही ॥8॥