224.
कंसा हाती विडा पाहे चहूंकडा । पूतन त्या पुढा काय बोले ॥१॥
जाईन गोकुळा वधीन त्या बाळा । ऐसी त्या चांडाळा बोलतसे ॥२॥
विष भरूनि स्तन निघाली पूतना । तीते देखुनी कान्हा दूध मागे ॥३॥
येऊनि द्वारी थोकली तंव यशोदा देखिली । कृष्णा आली माउली राहे उंगा ॥४॥
तंव अधिकचि आळी करी वनमाळी । येरी म्हणे दे जवळी पाजीन दूध ॥५॥
पूतने वोसंगा दिधलासे कान्हा । घटघट पय पाना करीतसे ॥६॥
शोषियले विश्व न धायची भूक । नामया स्वामी न राखे प्राण तिचा ॥७॥