304.
आकाश कडकडी मेरू हा लडबडी ।
परी ते सुख-गोडी सांडू नये ॥१॥
ऐसीया निर्धाराजवळी आहे देव ।
न धरावा संदेह अरे मना ॥२॥
पृथ्वी जरी बुडे डगमगती दिशा ।
तरी या जगदीशा सोडू नये ॥३॥
शीत उष्ण जरी वरूषे हा पाऊस ।
तरी कासावीस होऊ नये ॥४॥
वायु जरी सुटे ब्रह्मांडही हे आटे ।
तरी आत्मनिष्ठे भंगू नये ॥५॥
बहेणि म्हणे तेथे जीव तो कायसा ।
ऐसी पूर्ण दशा आचरावी ॥६॥