333.
जोहरियापासी न चले खोटे कुडे ।
तैसे संतांपुढे मन मग ॥१॥
आपणचि कळे भल्याचे लक्षण ।
नलगे पुसणे येरयेरा ॥२॥
मन मुरोनिया जे जे वर्तणूक ।
आपणचि देख उमटे आंगी ॥३॥
शांती क्षमा दया डोलती सर्वांगी ।
नुरे उपभोगी वासना काही ॥४॥
भागलीया ढोरा भेटे पाणी-छाया ।
मुरकुंडी त्या ठाया मिठी मारी ॥५॥
मरिता ढळेना उठविता उठेना ।
बहेणि म्हणे जाणा तैसे सुख ॥६॥