423.
देहघट लवंडोन रिता केला ।
निजज्ञाने पाणीया भरिन्नला ॥१॥
कैसी चाले ठुमकत जो हे बाळा ।
अंतरीची वेगळी प्रेमकळा ॥२॥
ज्ञानगंगे-यमुने भरी पाणी ।
ऊर्ध्वदृष्टी लक्षी त्या चक्रपाणी ॥३॥
सोहं दुडी वाहोनी चाले थीर ।
मी-तूपण मोकळे चारी पदर ॥४॥
सुखे स्वरूपी लागली निजगोडी ।
तेणे घराचा अहंकारारांजण फोडी ॥५॥
सारोनिया वाच्यांश-खडा थोर ।
लक्षुनिया सुक्षण हाणे वर ॥६॥
तेणे मिसे ते जूट जाली नारी ।
मग बोले वरिवरी लोकाचारी ॥७॥
ऐशा करिता मुकली येरझार ।
मग देव मांडीली संगिकार ॥८॥
बहेणि म्हणे लाधले सुखे सुख ।
जैसे जीवनी लवण समरस ॥९॥