1620.
वासनेचा फांसा पडिला माझे कंठी | हिडलो जगजेठी नाना योनी ॥१॥
सोडवी गा देवा दीनदयानिधी मी एक अपराधी दास तुझा ॥२॥
शरण आलियाचे न पाहसी अवगुण | कृपेचे लक्षण तुज साजे ॥३॥
त्रिभुवनी समर्थ उदार मनाचा | कृपाळू दीनांचा ब्रीद तुझे ॥४॥
गजेंद्र गणिकेची राखिली तुवा लाज | उद्धरिला द्विज अजामेळ ॥५॥
नामा म्हणे देवा अव्हेरिता मज | जगी थोर लाज येईल तूंते ॥६॥