247.
समान नीट दोही आंगे पोरा खेळे मुरदांगे ।
नाही तरी जासि वाया चुकविता आंगे ॥१॥
खेळ सख्या खेळा । लक्षूनि हरी डोळा ॥२॥
सांडूनि मर्यादा जरि घालिसी पाउले ।
त‍री होसि फजित पोरा मारितील मुले ॥३॥
निळा म्हणे चिप चरणे धरुनिया निघ ।
न पडसी कोडियात ध्याता हा श्रीरंग ॥४॥