311.
संत म्हणविता लाज नाही चित्ता ।
जवरी आसक्ति विषयांची ॥१॥
गाढवाचे परी दिसे जिणे त्याचे ।
काय त्या सोंगाचे घेउनी फळ ॥२॥
संत म्हणविता घडते पातक ।
जवरी भोगी सुख विषयांचे ॥३॥
रागद्वेषनिंदा भूतांचा मत्सर ।
तेणे न करावा उच्चार संत ऐसा ॥४॥
लोभ दंभ मान विषयांचा आदर ।
तो संत साचार बोलू नये ॥५॥
बहेणि म्हणे वृत्ति नाही जो विराल्या ।
तो संत-सोहळा अधःपाता ॥६॥