आणिकासीं जाता शरण ।
660.
आणिकासीं जाता शरण । हे तो तुम्हा उणीवपण ॥१॥
दास विठोबाचें व्हावे । तिही सर्व सुख भोगावें ॥२॥
एका जनार्दनी म्हणा दास । तुमची आस पुरवील ॥३॥
← उजवीकडे स्वाईप : मागील अभंग | डावीकडे स्वाईप : पुढील अभंग →
660.
आणिकासीं जाता शरण । हे तो तुम्हा उणीवपण ॥१॥
दास विठोबाचें व्हावे । तिही सर्व सुख भोगावें ॥२॥
एका जनार्दनी म्हणा दास । तुमची आस पुरवील ॥३॥