238.
जन्म गेले याचे राखता गाई । याचिया बोला वि-श्वास काई ॥१॥
गोधने राखितो आपण पेंढारा । तुझ्यानी मिळती पाणियाचा थारा ॥२॥
हाती डांगा खांदी कांबळा । तुझ्या गाई आह्मी राखो गोपाळा ॥३॥
आठ कोटी नव बहात्री गाई । गोधने बैसली आपुले ठायी ॥४॥
धाली गोधने बसली वाडा । संत पाहो आले तंव झोंपा उघडा ॥५॥
गोधने चरती बाराही राने । माझे मन तुझे वासरू तान्हे ॥६॥
गोधने चारिता कृष्ण सांगाती । विष्णुदास नामा देतुसे वळती ॥७॥