450.
चारी वेद तुझ्या नांदती नगरी | तेथे मी भिकारी काय वानू ॥१॥
वर्णिता पार नेणे चतुरानन | तेथे मी अज्ञान काय जाणे ॥२॥
अंगलग सेवक तो सारिखा | तेथे माझा लेखा कोणीकडे ॥३॥
कैलासींचा राणा करितसे ध्यान | तेथे भ्रांत मन केवी रिघे ॥४॥
इंद्रासहित देव जेथे ओळंगणे | तेथे दास्य करणे घडे काही ॥५॥
नामा म्हणे केशवा काय म्या करावे | तुझे पायी रहावे कैशापरी ॥६॥