815.
नाही भक्ती नामी चांडाळ पातकी । तोचि जाणावा लोकी दुष्ट नष्ट ॥१॥
प्रपंची कर्दमी गढोनिया ठेले । न निघती बोले संताचिया ॥२॥
काढिता त्या वाटे प्रपंचाचे दुःख । विषयाचे सुख हर्ष बहु ॥३॥
पुत्र वित्त कांता मानी भरंवसा । पडे मोह फांसा जन्मवरी ॥४॥
नामदेव म्हणे अंती आहे कोण । कळा नामाविण नानापरी ॥५॥