3791.
बैल ३७९१

अरुता ये बैला । का रे वेड्याबैला ॥१॥ काय बोले वेडी । कोण उपटितोपेंढी ॥२॥ पेंढी उपटणार तूचि जाला । पुरता । विचार करुनी बोला ॥३॥ काय बोलते पशु भांड । देवद्वारी काय पुजीसी आंड ॥४॥ काय बेटा बेकूबढोरगा । हा मोठा शहणा पोरगा ॥५॥ असे ढोरनसावें घरी । आम्हा वाचूनी तू भिकारी ॥६॥ सभाग्यासी काय करावयाचे बैल । यात्रेला कशानेजाईल ॥७॥ आम्ही ब्राह्मण अनुष्ठानी । नित्यगांजा सुरापानी ॥८॥ आम्ही नित्य करितो स्नानवरवर धुतों अंतरी बकध्यान ॥९॥ तरी अधिकआमुचा महिमा । शेण सारवावया नाही तुम्हा ॥१०॥ उगा राहे नाही तरी हाणीन रांगे । माझीतिखट आहेत शिंगे ॥११॥ उठोनी वोझे तुजवरघालीन । वोस रानांत नेऊन पाडीन ॥१२॥ बैलतरी कवणाचा । पार्वती शंकराचा ॥१३॥ एकाजनार्दनी भले । तिणें आपुलें स्वहित केले ॥१४॥