229.
संसाराच्या तापे तापलो मी देवा । करिता या सेवा कुटुंबाची ॥१॥
म्हणऊणी तुझे आठविले पाय । येवो माझे माय पांडुरंगे ॥२॥
बहुत जन्मीचा झालो भारवाही । सुटिजे हे नाही वर्म ठावे ॥३॥
वेढियेलो चोरी अंतर्बाह्यात्कारी । कणव न करी कोणी माझी ॥४॥
बहु पांगविलो बहु नागविलो । बहु दिवस झालो कासावीस ॥५॥
तुका म्हणे आता धांव घाली वेगी । ब्रीद तुझे जगी दीनानाथा ॥६॥