323.
जाश्वनीळ सदा ध्याये ध्यानीं मनी । बैसोनी स्मशानी निवांतपणे ॥१॥
ते हे उघडें रुप विठ्ठ्ल साचार । निगमांचे माहेर पंढरी हे ॥२॥
न बुडे कल्पांती आहे ते संचलें । म्हणोनि म्हणती भए भूवैकुंठ ॥३॥
एका जनार्दनी कल्पाचें निर्धारी । निर्विकल्प पंढरी उरतसे ॥४॥