571.
मार्गही राहिला जाऊ कोणीकडे | आमीष न जोडे काय कीजे ॥१॥
चिंताज्वरे फार तापले अंतर | क्षुधेचा आडदर पोटामध्ये ॥२॥
रिक्त जाऊ तरी नाही कांही घरीं| वाट पाहे घरी दारापुत्र ॥३॥
पाहू जाता कांही नाठवे विचार | तेणे स्थिर स्थिर पाय टाकी ॥४॥
नामा म्हणे तेव्हा देखे सरोवर | कांहींसा विचार करू लागे ॥५॥