287.
काय दुकाळे झालेसे भुकाळु । म्हणोनिया दळू लागे जनीसी ॥१॥
सिळे ते वाळले कुटके तियेचे । पाचा साता दिवसांचे खाय सुके ॥२॥
मोडके खाटले वाक ळेची शेज । तेथे तुज नीज आली देवा ॥३॥
पाहांटे वेचोनी आणितसे सेणी । चोखा म्हणे धनी आमुचा तो ॥४॥