2101.
सांवळे कोंवळें ढवळे ना पिवळें । रंगरंगा वेगळें पढरींगे माये ॥१॥
चांदिणे जैसे शोभतें नभी । तैसा नट धरुनि नभी चंद्र गे माये ॥२॥
विटेवरी नीट जघनी कर । उभा देखे परात्पर गे माये ॥३॥
एका जनार्दनी पाहता तयासी । मन चक्रोर तृप्त झाले गे माये ॥४॥