1627.
लाज साडोनिया जालो शरणागत | ऐसियाचा अंत पाहसी झणी ॥१॥
गुण दोष माझे मनी गा न धरी | पतितपावन जरी म्हणविसी ॥२॥
पडावे परदेसी हे लाज कोणासी | जरी तू न पावसी पांडुरंगा ॥३॥
नामा म्हणे केशवा चतुरा शिरोमणी | विचारो अंतःकरणी मायबापा ॥४॥