813.
काळा पै गोवळु काळासी अलोट ।
नामामृते पाठ भक्ता देही ॥
नित्य सुख आम्हा तपांचिया कोडी ।
न लगती परवडी व्रते तीर्थे ॥१॥
सुलभ सोपारा सर्वांघटी अससी ।
साधुसंगे दिससी आम्हा रया ॥२॥
चैतन्याशेजारी मन पै मुराले ।
सांवळे सानुले हृदयघटी ॥
बापरखुमादेविवरु विठ्ठलराज ।
निवृत्तीने बीज सांगितले ॥३॥

अर्थ :
जो भगवान श्रीकृष्ण तो स्वरुपाने काळा असून जगाचे भक्षण करणारा जो काळ त्या काळाचाही काळ आहे. अशा श्रीकृष्णाच्या नामामृताचा पाठ भक्तांच्या हृदयांमध्ये असल्यामुळे ते नेहमी सुखी आहेत. त्या सुखाकरिता कोट्यवधी तपे अगर व्रते अथवा तीर्थे भक्तांना करावे लागत नाही. सर्व जीवमात्रामध्ये सहज रितीने भरलेला तू साधुसंगतीने आम्हाला स्पष्ट दिसतोस. तुझ्या चैतन्यरुप बिछान्याच्या ठिकाणी आम्हा भक्ताचे मन मुराले. त्यामुळे अंतःकरणरुपी घटांत तुझे सांवळे व सकुमार लहानरुप स्पष्ट दिसत आहे. अशा त-हेचा परमात्मा माझे पिता व रखुमादेवीचे पती जे श्रीविठ्ठल हाच सर्व जगाचे बीज आहे. असे श्रीगुरु निवृत्तिरायांनी आम्हास सांगितले असे माऊली सांगतात.