1032.
तंव विनवी ज्ञानदेव| सकळांचा जाणोनी ठाव|शुद्ध भक्ति प्रेमळ वैष्णव| सर्वभाव सख्य घेतां॥१॥
बैसोनिया एक आसनी | देवभक्त चक्रपाणि|तांबुल घेवोनिया वदनीं| सुखसंतोषे बोलती॥२॥
मग पाचारिला गरूड|भक्त पुंडलिक प्रौढ|भक्त सोपान गम्यगूढ| जाणते भक्त॥३॥
केले प्रयाणासि मुहूर्त| पंढरीस जावयाचे आर्त|संवत्सरा जाऊनि त्वरित| समाधि देऊ सोपाना॥४॥
ऐसा निर्धार करूनि| समस्ता भोजने सारूनि|सिद्ध जाली माता रुक्मिणी| दिन अस्तमाना गेला॥५॥
जावोनी तया पुष्पकावरी| शयन आरंभिले हरी|नारद त़ुबर वेकुंठाभीतरीं| मंजुळ सुस्वरी गातसे॥६॥
भक्त भागवत भाग्याचे| तीही जयजयकार केला वाचे|ऐसे चतुर पाहार निशींचे| जागरण हरीचे कर्मिलें॥७॥
नामा म्हणे निघता हरी| ज्ञानदेवो प्रार्थना करी|देवा तूंचि वैकुंठहरी| आमचा ह्रदयस्थु॥८॥