1178.
मुक्ताई उदासी जाली असे फार | आता हे शरीर रक्षू लये ॥१॥
त्यागिले आहार अन्नपाणी सकळी | निवृत्तिराज तळमळी मनामाजी ॥२॥
गंधर्व सुरगण उठले सहमेळा | गेले ते वेरूळा अवघेजण ॥३॥
वेरुळाचा महिमा सांगे हृषिकेशी | जवा आगळी काशी म्हणोनिया ॥४॥
वेरुळाची यात्रा केली यथासांग | मग पांडुरंग निघते जाले ॥५॥
चालिले श्रीरंग वैष्णवांचे भार | पाहावे तापीतीर नामा म्हणे ॥६॥